Schrijven

Schrijven is iets dat ik altijd heb gedaan. Tijdens de basisschoolperiode resulteerde dat zelfs in een eigen tijdschrift. Onderschat dat niet. Het matrixprintertje van mijn ouders draaide overuren. Ik scheurde de randjes (met die gaatjes) van het papier en niette een vijftiental Alpino-bladen aan elkaar.

Tijdens de middelbare school werd er weinig geschreven. Af en toe een opstel. Tevergeefs probeerde de leraar Nederlands me richting een schrijvende discipline te duwen. Niet aan mij besteed. Er moest gepresteerd worden op het hoogste niveau! Ik ging mijn interesse voor gezondheid en ziekte achterna en daar pasten vakken bij over zuren en basen en protonen en neuronen.

Gelukkig vond ik tijdens mijn studietijd de pen weer terug. Altijd waren daar de redacties van blaadjes en bladen. Van een studievereniging en later van een instituut en ziekenhuis. Intussen schreef ik een proefschrift met artikelen aan elkaar. Dat is andere koek: zakelijk, to-the-point. Weinig ruimte voor creativiteit. “Je proefschrift is géén roman!” zeiden de leden van mijn team regelmatig als ik weer eens inspiratie had voor een filosofisch getinte discussie over leefstijlverandering en ziektepreventie.

Vanaf 2014 ben ik gaan luisteren naar mijn leraar. Ik heb van schrijven mijn beroep gemaakt. En dat kan twee kanten op: de zakelijke, wetenschappelijke. Inmiddels ben ik bedreven geraakt in het kort en bondig beschrijven van wetenschappelijke onderwerpen, gerelateerd aan gezondheid en ziekte. De andere kant is mijn kant: opschrijven wat me bezighoudt. En dan maar hopen dat dit andere mensen inspireert en raakt.

  • Facebook - Grey Circle
  • Twitter - Grey Circle
  • LinkedIn - Grey Circle
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now