Iron like a lion


Iron like a lion in Zion. Osama luistert graag naar Bob Marley, hier in de kelder, onder het genot van een shisha. Het lied werd vaak gezongen in het dorp waar hij woonde toen hij kind was. Trots zong kleine Osama dan mee, want hij wás tenslotte een leeuw. Zijn ouders hadden hun oudste zoon niet voor niks zo genoemd. Hun kleine jongen zou uitgroeien tot een sterke man, die zou vechten en nooit zou opgeven. En dat was gebeurd. Van een speelse welp groeide Osama uit tot een ontembare leeuw, een man die wilde vechten voor zijn land. En vechten had hij gedaan. Zoals altijd wanneer hij aan zijn ouders denkt voelt Osama zich ontspannen. Hij denkt terug aan het moment dat zij hem uitzwaaiden, alweer vijf jaar geleden. Trots waren ze. Hun leeuw ging naar een beloofd land, Nederland. Een land waar hij met vechten een stuk minder voor elkaar zou krijgen.

Uit het niets strekken twee schaduwen zich uit over de betonnen vloer van de kelder. Twee benen. Dit gebeurt vaker als mensen passeren. De kelder bevindt zich onder het straatniveau en het raampje nét erboven. Nu lopen de benen niet voorbij. Hij herkent haar schoenen. Alexis. Als een egeltje in nood maakt Osama zich klein. Lange tijd had hij zich verborgen in haar schaduw, zich opgekruld in haar warme schoot, geluisterd naar haar sussende woorden. Een druppel zweet rolt van zijn voorhoofd en zoekt een weg naar beneden. Zachtjes wiegt hij zichzelf heen en weer. Hij wil het haar uitleggen, maar kan het niet.

I had to run like a fugitive to save the life I live.

  • Facebook - Grey Circle
  • Twitter - Grey Circle
  • LinkedIn - Grey Circle
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now