Van het padje af


Boomstronk op links. Mierenhoop rechtsvoor. In het midden een modderpoel. Drie mogelijkheden: rechtdoor en natte voeten, links via de hoge berm – smal maar schoon – of rechts vlak langs de modder, met het risico dat ik er alsnog in glij. Ik kies voor de tweede optie. Ik neem kleine passen, zodat ik snel kan ingrijpen als het mis gaat. Met een hoge pasfrequentie heuvelop, daarna weer wat trager op het vlakke. Bij elke stap deukt de mossige bosgrond een beetje in en veert weer terug.

“Kaar links!” Bijna was het fout gegaan. Ik liep door een 100 hectare beslaand natuurgebied en navigeerde op postzegelniveau. Stom natuurlijk. Daardoor had ik bijna de rode streep gemist, aangebracht op een paaltje aan de linkerkant. Op ooghoogte. Dat wil zeggen: áls mijn ogen vooruit hadden gekeken. Gelukkig hadden de ogen van mijn loopmaatje dat wel gedaan. Het bleef die ochtend gezellig en de rode route mondde niet uit in een uitzichtloze ultramarathon door de Belgische Kempen.

Vast een beginnersfout. Ik ga namelijk niet vaak ‘van het padje af’. In het randstedelijke groen rondom mijn huis prefereer ik het asfalt. Mijn beweegreden is simpel: waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? We rijden toch ook al best een tijd niet meer met paard en wagen over hobbelige zandweggetjes. Het kan sneller. Het hoeft niet zo moeilijk. Maar tijdens mijn vakantie maakte ik een uitzondering. Met zo’n overvloed aan groen leek het me zinloos om te kiezen voor de bekende grijze ondergrond. En tijdens een vakantie hoeft het even niet snel.

Snel ging het trouwens wel, verrassend genoeg. Het was bijna hypnotisch, de manier waarop ik de ene na de andere beslissing nam. Niet te stoppen. Het deed me denken aan vakanties van vroeger. Aan de kronkelpaadjes in de Franse Ardèche. Aan de nachtelijke droppings en de kabbelende, soms kolkende rivieren. Na elke bocht weer een nieuw vraagstuk: links, rechts, rechtdoor? Kinderlijk leuk.

Komende zondag sta ik aan de start van een wedstrijd zonder asfalt. Of het kinderspel wordt? Ik vrees van niet. Hopelijk ga ik er wel op mijn eigen postzegelniveau van genieten. En niet verdwalen.

Deze column verscheen op de website van Prorun: http://www.prorun.nl/borntorun/32114/van-het-padje-af/

  • Facebook - Grey Circle
  • Twitter - Grey Circle
  • LinkedIn - Grey Circle
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now