De meisjes tegen de jongens


De ladiesrun. Laat ik er toch eens over beginnen. Bij hoge uitzondering nodigt iemand me uit om mee te doen. Want dat is gezellig, meiden onder elkaar. Die uitzondering is hoog, want inmiddels weten mensen wel dat ik niet meedoe. Ik weiger. Punt.

Ik ben echt de moeilijkste niet. Als het gaat om nieuwe dingen vind ik: eerst proberen, dan pas een oordeel vellen. Op deze manier sneuvelden al eerder mijn vooroordelen over rennend herdenken en hardlopen in Parijs. Ik liep zelfs van het padje af! Je zou denken dat het een kwestie van tijd is voordat ik me tussen de vrouwen begeef. Helaas. Mijn weerstand zit diep geworteld. Die gaat terug naar de tachtiger jaren. Hardlopen deed ik niet. Ik zat nog liever een uur op het toilet, dan dat ik de piepjestest moest doen bij gym. De rest van de tijd bracht ik door op school en op het kale voetbalveld naast mijn ouderlijk huis. Mijn kleine blonde voetbalvriend en ik, moeiteloos tikten we de bal tussen de verweerde palen. Elke doordeweekse middag stond het mannetje met de bal voor de voordeur: “Kommie?”

Het was niet alleen schoppen tegen een bal, maar ook tegen de vooroordelen. Dat meisje kon toch zeker niet winnen? Dat kon ze wel. Alles, maar dan ook álles gooide ik in de strijd om het tegendeel te bewijzen. Ook de zondagen stonden in het teken van de strijd tegen de jongens. Op het veld stuiterden - behalve een voetbal - de hormonen, vooroordelen en porties mannelijk trots in het rond. Lang bleef ik denken dat er geen verschil was tussen de jongens en de meiden. Dat ‘we’ gewoon beter ons best moesten doen.

Dat gevecht was natuurlijk niet te winnen. Het duurde niet lang voordat er een meisjescompetitie in het leven werd geroepen. Ook in het hardlopen bekennen vrouwen al lange tijd hun fysieke ongelijk. En dat is niet erg. Een heren- en damesklassement is niet meer dan logisch. Ik weet het en ik snap het. Maar toch, om mezelf nu vooráf al vrijwillig te begeven onder uitsluitend vrouwen? Dat gaat me te ver. Soms denk ik zelfs: laten we het gewoon proberen!

Dit komt niet meer goed. Misschien is het beter om me in de waan te laten. Hardlopen is een individuele sport, waarbinnen iedereen zijn of haar eigen tegenstander zoekt. In mijn geval doe ik daar mijn voordeel dan maar mee, strijdend tegen mezelf en tegen de jongens. En van mezelf zal ik gelukkig nog heel vaak winnen.

Deze column verscheen op de website van Prorun: http://www.prorun.nl/borntorun/32135/de-meisjes-tegen-de-jongens/

  • Facebook - Grey Circle
  • Twitter - Grey Circle
  • LinkedIn - Grey Circle
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now